3 metody konwersji części importowanej na arkusz blachy

Sporo naszych klientów pracuje na częściach blaszanych lub elementach wymagających użycia gięć. Do pracy na takich detalach w SOLIDWORKS służy moduł Arkusza Blachy. Korzystając z jego funkcjonalności możemy tworzyć nowe elementy wykonane z arkusza blachy, nadawać odpowiednie parametry, tworzyć zgięcia i rozkładać model.

Nie zawsze jednak tworzymy sami model od podstaw. Czasami dostajemy gotowe już detale np. w formacie STP. Co z takimi plikami? Co z modelami bez zgięć lub modelami bryłowymi? Czy da się je zamienić na pliki arkusza blachy? Na te pytania znajdziesz odpowiedzi w poniższym artykule.

W środowisku SOLIDWORKS mamy kilka metod konwersji plików na modele arkusza blachy. Wybór metody, którą wybierzemy zależy od geometrii modelu.

Operacja rozcięcia i wstawianie zgięć

Wstawanie zgięć

Konwersja na arkusz blachy

Dwa pierwsze punkty dotyczą modeli cienkościennych/skorupowych, natomiast ostatni punkt modeli bryłowych. Operacje te mogą być użyte na modelach wykonanych w SOLIDWORKS, ale niebędących częściami arkusza blachy lub na modelach importowanych. W tym artykule skupimy się właśnie na tym drugim rodzaju modeli.

Operacja rozcięcia i wstawianie zgięć

W tym punkcie skupimy się na modelach, które zostały wykonane jako elementy skorupowe. Poniższy przykład przedstawia część importowaną. „Pudełko” posiada ostre krawędzie i nie ma możliwości rozłożenia modelu.

W pierwszej kolejności musimy wstawić rozcięcia modelu na krawędziach, aby móc potem utworzyć część arkusza blachy. Rozcięcia można tworzyć wzdłuż wybranych zewnętrznych lub wewnętrznych krawędzi modelu lub z liniowych elementów szkicu. Operacja rozcięcie znajduje się w prawym górnym rogu w zakładce arkusza blachy.

W parametrach rozcięciach wskazujemy krawędzie do rozcięcia oraz przerwę rozcięcia, czyli prześwit między elementami.

Po dodaniu rozcięć w odpowiednich miejscach można utworzyć część arkusza blachy. W tym celu wykorzystujemy opcję wstaw zgięcia (obok rozcięcia).

W tej operacji wskazujemy nieruchomą ścianę, względem której będzie się rozkładać model, a następnie uzupełniamy parametry arkusza blachy. Po zatwierdzeniu uzyskujemy model arkusza, z gięciami w miejscach ostrych krawędzi oraz posiadający odpowiednie parametry w drzewie operacji.

Model jest gotowy do rozłożenia i dalszej pracy.

Wstawianie zgięć

Wstawianie zgięć bez wcześniejszego tworzenia rozcięć jest możliwe dla plików, które były wykonane jako arkusz blachy np. w innym programie. Po imporcie do SOLIDWORKS plik zachował geometrię arkusza, ale nie ma możliwości jego rozłożenia, ponieważ jest plikiem importowanym.

Poniżej znajduje się taki właśnie przykład, gdzie detal posiada zagięcia, ale nie może być rozłożony dopóki nie zrobimy konwersji na arkusz blachy.

W tym wypadku wystarczy wybrać operację wstaw zgięcia i wskazać odpowiednią nieruchomą ścianę.

Zgięcia zostały dodane, a model może być rozłożony.

Warto zapamiętać! W operacji wstaw zgięcia możemy wybrać albo nieruchomą ścianę albo krawędź. Krawędź liniową możemy wskazać w przypadku, kiedy element do rozwinięcia nie posiada ściany planarnej, ponieważ jest np. rurą cylindryczną.

Konwersja na arkusz blachy

Z operacji Konwertuj na arkusz blachy możemy skorzystać, kiedy posiadamy element bryłowy lub powierzchniowy. Operacja ta jest wykorzystywana najczęściej dla elementów bryłowych (lub powierzchniowych), które mogą, ale nie muszą posiadać elementy skorupowe lub zaokrąglenia oraz dla elementów importowanych.

Poniżej przedstawiono importowany element bryłowy. Skorzystamy tutaj z operacji Konwertuj na arkusz blachy.

W tej operacji najpierw wskazujemy nieruchomą ścianę, a następnie wskazujemy poszczególne krawędzie do zagięcie, krawędzi do rozcięcia zostają wybrane automatycznie, wynika to z warunków geometrycznych modelu.

Wybierając odpowiednie krawędzie decydujemy które ściany mają być częścią ostatecznego wyglądu elementu arkusza blachy oraz w jaki sposób ma być rozłożony model. Operacja pozwala nam na dobranie odpowiednich parametrów arkusza blachy, współczynnika naddatku a także ustawienia narożnika czy dodania automatycznego podcięcia. W trakcie tworzenia części arkusza blachy możemy zdecydować, czy model ma być wyciągnięty poza obszar bryły czy do wewnątrz oraz czy bryła ma być zachowana, np. w celu utworzenia kolejnego arkusza w części wieloobiektowej.

Efekt operacji zależy od geometrii modelu oraz od naszej wyobraźni. Poniżej przykładowe rozwiązania tego samego modelu.

Post: 3 metody konwersji części importowanej na arkusz blachy