Ubytek materiału w tabeli zgięć – jak go rozumieć?

Używanie tabeli zgięć w SOLIDWORKS daje użytkownikowi możliwość odwzorowania rzeczywistej zmiany długości elementu poddanego gięciu. Tabele zgięć w SOLIDWORKS mogą definiować jeden z trzech parametrów:

– współczynnik K

– naddatek materiału

– ubytek materiału

Chciałbym się skupić na ostatnim z wymienionych parametrów, czyli na ubytku materiału.

Czym jest ubytek materiału?

Ubytek materiału to wartość, o jaką zostanie skrócona długość rozwinięcia blachy w trakcie rozwijania pojedynczego zgięcia. Wartość ubytku zależy od grubości materiału, promienia gięcia oraz kąta gięcia. Nieuzupełniona tabela ubytku materiału dla pojedynczej grubości materiału (w tym przypadku 1 mm) wygląda następująco:

Plik .XLS tabeli zgięć zawiera wiele takich pojedynczych tabel, umieszczonych jedna pod drugą (jest ich tyle, ile jest dostępnych grubości blachy),. Aby tabela zgięć działała, musimy ją uzupełnić wartościami ubytków materiału.

Jak interpretować wartości ubytku materiału?

Aby zrozumieć jak wartość ubytku materiału przekłada się na geometrię projektowanej blachy, najłatwiej będzie posłużyć się przykładem. Aby zachować prostotę, uzupełnię każdą komórkę tabeli wartością 0,2 mm, a zatem na potrzeby tego przykładu, tabela będzie wyglądała następująco:

Uwaga! Poprawnie uzupełniona tabela powinna zawierać różne wartości ubytków.

Sprawdźmy teraz jak interpretować wartości ubytków umieszczone w tabeli. Stwórzmy przykładową blachę z użyciem tabeli zgięć. Nazwijmy pojedyncze odgięcia jako A i B. Dla zwiększenia czytelności, przyjmijmy, że odgięcie A ma długość 10 mm, a odgięcie B ma długość 20 mm.

Istotną kwestią jest odróżnienie strony „wewnętrznej” i „zewnętrznej” naszej giętej blachy. Poniższy rysunek przedstawia, co mam na myśli.

Obliczanie zgięcia dodanego w kierunku „wewnętrznym”

Stwórzmy odgięcie bazowe z wykorzystaniem naszej tabeli ubytku materiału. Zwracamy uwagę, aby dodać materiał w kierunku „wewnętrznym”, czyli w tę samą stronę, co wykonane jest odgięcie.

Jeżeli wykonane jest jedno zgięcie w kierunku „wewnętrznym”, to długość rozwinięcia można obliczyć następująco:

L = A + B … – n*U

Gdzie:

L – długość blachy rozwiniętej

A, B – długości poszczególnych odgięć

n – liczba wszystkich zgięć

U – ubytek materiału

L = 20 mm + 10 mm – 1* 0,2 mm

Po rozwinięciu blachy, jej długość wynosi 29,8 mm.

Obliczanie zgięcia dodanego w kierunku „zewnętrznym”

Dodajmy teraz kolejne odgięcie, nazwijmy je „C”, o długości 10 mm, tym razem w kierunku „zewnętrznym”.

Jeżeli są wykonane dwa zgięcia, jedno w kierunku „wewnętrznym”, a drugie w kierunku „zewnętrznym”, to długość rozwinięcia może być obliczona następująco:

L = A + B + C … – n*U + 2*X* nzew

Gdzie:

L – długość blachy rozwiniętej

A, B, C – długości poszczególnych odgięć

n – liczba wszystkich zgięć

U – ubytek materiału

X – odsunięcie od wirtualnego punktu przecięcia

nzew – liczba zgięć w kierunku „zewnętrznym”

Zmienna X jest niezerowa tylko dla zgięć w kierunku „zewnętrznym”. Jej wartość można interpretować jako odległość pomiędzy przedłużeniem linii szkicu, a wirtualnym punktem przecięcia zewnętrznych krawędzi materiału. Poglądowo przedstawiam to na poniższym rysunku:

Dla zgięć pod kątem 90 stopni, wartość odsunięcia jest równa grubości blachy. Uwaga! Należy pamiętać, że dla zgięć pod kątami innymi niż 90 stopni, wartości odsunięcia nie będą równe grubości blachy.

L = 10 mm + 20 mm + 10 mm – 2* 0,2 mm + 2* 1 mm

Po rozwinięciu blachy, jej długość wynosi 41,6 mm.

Post: Ubytek materiału w tabeli zgięć – jak go rozumieć?