Kup SOLIDWORKS w sklepie internetowym DPS Software. Kup teraz.

TWOJE ŹRÓDŁO INFORMACJI

#CAD | #CAM | #CAE | #PLM

SOLIDWORKS: Używanie zmiennych globalnych między częściami przy pomocy połączonego pliku zewnętrznego

Czy zdarzyło Ci się wprowadzić zmianę w wymiarze jednej części i potem ręcznie poprawiać kilka innych, które powinny się do niej dopasować?

Może pracujesz w zespole, gdzie różne osoby projektują powiązane komponenty i chcesz uniknąć błędów wynikających z niespójnych danych?

W takich sytuacjach z pomocą przychodzą zmienne globalne i możliwość dzielenia ich między plikami części oraz złożeńx w SOLIDWORKS.

Dzięki temu możemy zapanować nad spójnością projektu, automatyzować zmiany i znacznie skrócić czas projektowania, a co ważniejsze czas wprowadzania modyfikacji.

Zapraszam do zapoznania się z artykułem oraz nagraniem wideo, w którym pokazuję cały proces krok po kroku.

Przygotowanie video

Punktem wyjścia będą dwa modele: model wspornika, widoczny po lewej stronie oraz model płytki, widoczny po prawej stronie. Naszym celem będzie skojarzenie odpowiednich wymiarów związanych z montażem wspornika do płytki, z zachowaniem tzw. Intencji projektu.

Intencja projektu pomaga w definicji tego jak model się zachowuje, kiedy modyfikowane są wymiary.

Kluczowymi wymiarami w tym przypadku są: szerokość płytki i wspornika, ich promienie zaokrąglenia oraz wymiary dotyczące otworów tj. ich rozstaw, odległość od krawędzi i średnica.

Do stworzenia nadrzędnego pliku tekstowego zawierającego zmienne globalne dla kilku części można podejść na dwa sposoby:

  • rozpocząć od stworzenia pliku tekstowego, a następnie wczytać go do części w SOLIDWORKS,
  • zdefiniować zmienne globalne w interfejsie programu w wybranej części, a następnie wyeksportować plik tekstowy i wczytać go do innych części.

W tym artykule skupimy się na drugim podejściu.

Poniżej znajduje się instrukcja, jakie kroki należy wykonać:

  1. Otwórzmy okno „Równania”, w którym definiuje się zmienne globalne oraz równania. Górny pasek menu ⇒ Narzędzia ⇒ Równania.
  2. Następnie dodajemy zmienne globalne, które były wspomniane we wstępie.
  3. Ważne jest, aby nazwa zmiennej była konkretna i opisowa – tak, aby od razu było wiadomo, do jakiego wymiaru się odnosi. Przykład: znacznie lepszą nazwą jest „rozstawOtworow” niż ogólna nazwa „A”.

    Dobrą praktyką jest również dodanie jednostki miary do wartości. Dzięki temu, jeśli w przyszłości wczytamy zmienne zapisane w milimetrach do części, w której domyślną jednostką są cale, to wartości zostaną automatycznie przeliczone.

    Lista zdefiniowanych zmiennych:

    • srednicaOtworow
    • rozstawOtworow
    • odlegloscOdKrawedzi
    • szerokoscPodstawy
    • zaokragleniePodstawy

  4. Eksportujemy plik tekstowy zawierający zmienne globalne oraz zapisujemy go pod zmienioną nazwą.
  5. Uwaga: equations.txt to domyślna nazwa systemowa — nie należy jej używać.

  6. Pozostawiamy domyślną ścieżkę dostępu oraz domyślnie zaznaczone kolumny. Pozostawajmy zaznaczoną opcję „Połącz z plikiem”.
  7. Pierwsza kolumna zawiera równania i zmienne, które są eksportowane do pliku tekstowego. Druga kolumna obejmuje te, które są łączone między modelem a plikiem tekstowym.

  8. Zamykamy okno zarządzania równaniami, klikając „OK”.
  9. Przechodzimy do przypisania zmiennych do konkretnych wymiarów.
  10. Należy wybrać poprzez podwójne kliknięcie wymiar do zmodyfikowania, a następnie wpisać formułę przypisania zmiennej: =”rozstawOtworow”. Podobnie postępujemy z pozostałymi wymiarami i zmiennymi.

  11. Efekt końcowy po przypisaniu wszystkich zmiennych do wymiarów.
  12. Wymiary uzależnione od zmiennych globalnych oznaczone są czerwonym znakiem sumy matematycznej ∑.

  13. Otwieramy okno zarządzania równaniami: Górny pasek menu ⇒ Narzędzia ⇒ Równania.
  14. Wybieramy „Połącz z plikiem zewnętrznym”, aby wskazać zewnętrzny plik tekstowy zawierający zmienne globalne.
  15. Następnie klikamy „Połącz z istniejącym plikiem”, wskazujemy ścieżkę dostępu do pliku i potwierdzamy wybór przyciskiem „Łącze”.
  16. Przypisujemy zmienne do wymiarów, w taki sam sposób jak w przypadku wspornika. Następnie przebudowujemy model, klikając ikonę przebudowy lub używając skrótu klawiaturowego Ctrl + B
  17. W celu zobrazowania, jak można sterować modelem za pomocą pliku tekstowego, tworzymy złożenie złożone z płytki i wspornika.
  18. Dodajemy wiązania „koncentryczności” między otworami obu części oraz wiązanie „wspólne” między podstawą wspornika a płaszczyzną płytki.

  19. Procedura szybkiej modyfikacji części sterowanej zmiennymi globalnymi:
    • Otwórz plik tekstowy zawierający zdefiniowane zmienne,
    • Zmodyfikuj wartości wymiarów w pliku tekstowym,
    • Zapisz plik .txt (skrót klawiaturowy Ctrl + S),
    • Przebuduj części w SOLIDWORKS (skrót klawiaturowy Ctrl + B).

  20. Efekt ostateczny po przebudowie modeli z zachowaniem intencji projektu.

Podsumowanie – dlaczego warto korzystać ze zmiennych globalnych

Dzięki temu rozwiązaniu zyskujesz:

  • Spójność wymiarową między komponentami – jedna zmiana wpływa na wszystkie powiązane elementy, bez ryzyka pomyłki.
  • Oszczędność czasu przy zmianie wymagania projektowego – nie musisz ręcznie edytować każdej części.
  • Lepszą współpracę zespołową – różni inżynierowie mogą pracować na spójnych danych, niezależnie od tego, kto projektuje daną część
  • Łatwe tworzenie wariantów produktu – zmieniając wartości w pliku tekstowym, możesz szybko generować nowe wersje wyrobu.