Strona głównaSolidCAMWykorzystanie geometrii CAD przy definiowaniu płytek tokarskich

Wykorzystanie geometrii CAD przy definiowaniu płytek tokarskich

Wykorzystanie geometrii CAD przy definiowaniu płytek tokarskich

Dzięki wersji SolidCAM 2021 możemy cieszyć się możliwością zadeklarowania geometrii płytki do toczenia przy użyciu pliku bryłowego. Poszerza nam to zbiór kształtów płytek które można wykorzystać w swoim projekcie.

Na samym początku dodajemy nowe narzędzie do toczenia. W celu zadeklarowania geometrii bryłowej dla płytki, po jej wybraniu należy wejść w opcję topologia  (rys.1) a następnie wybrać opis kształtu jako model 3D (rys.2).

Rys. 1
Rys. 2

Po wybraniu opisu kształtu jako model 3D, wybieramy przycisk po prawej stronie przy Nazwa pliku. Program poprosi nas o wskazanie pliku bryłowego z geometrią płytki.

 

 

Możliwe rozszerzenia plików:

  • STL
  • STEP
  • STP

Kolejnym krokiem jest po prostu wybranie odpowiedniego pliku.

Ważne aby geometria płytki była zapisana z układem współrzędnych który wychodzi prostopadle z płaszczyzny pracy płytki (tak jak na rysunku)

Poniższy film pokazuje jak zapisać odpowiednio geometrię trzonka narzędzia i płytki do plików STL.

 

Po wybraniu geometrii płytki podobną ścieżkę przechodzimy krok po kroku dla trzonka narzędzia. Jeżeli już oba elementy mamy zdefiniowane jako model 3D, kolejnym krokiem jest odpowiednie ustawienie elementów względem siebie. Aby ustalić punkt mocowania płytki do trzonka (Joint point), wybieramy trzonek i wchodzimy w opcje Łączenie. Koleinie prawym przyciskiem myszy w obszarze połączenia i dodaj połączenie statyczne. Teraz układ współrzędnych płytki będzie mocowany względem układu współrzędnych trzonka w punkcie gdzie określiliśmy statyczny punkt mocowania.

Po ustawieniu poprawnie płytki względem trzonka, ostatnim punktem jest określenie punktu obróbczego (punkt względem którego będzie obliczany g-kod). Ważne aby odzwierciedlał on punkt pomiaru narzędzia na naszej maszynie CNC. Od wersji 2021 mamy możliwość dodania kilku punktów skrawania dla naszego narzędzia.

W celu określenia pozycji punktu obróbczego wybieramy interesujący nas punkt obróbczy i wchodzimy w zakładkę Przesunięcia. W obszarze pozycja odniesienia wybieramy promień odniesienia.

Po określeniu programowalnego punktu możemy przystąpić do tworzenia operacji. Poniżej znajduje się film z etapami opisanymi powyżej, w jaki sposób zaczytać geometrię płytki, poprawnie ją ustawić i wykorzystać przy procesach toczenia.

Podsumowując: bardzo ważnym etapem jest zapisanie geometri płytki z układem współrzędnych wychodzącym z płaszczyzny pracy płytki. W filmie 1 zostało pokazane jak można tego dokonać. W przypadku kiedy zapisujemy do formatu stl musimy najpierw wskazać z którym układem współrzędnych zapisać bryłę i dodatkowo wybrać opcję Nie przenoś danych wyjściowych do pierwszej ćwiartki układu współrzędnych. Poprawne ustalenie płytki względem trzonka zagwarantuje nam prawidłowe przeprowadzenie symulacji procesu i wykrycie ewentualnych kolizji. Aby właściwie wygenerować kod należy również określić prawidłowo punkt obróbczy. Musi on odpowiadać programowalnemu punktowi ustawionemu na maszynie (zależnemu w jaki sposób mierzymy narzędzie).

Podziel się:

Ukończyłem Politechnikę Wrocławską na wydziale Mechanicznym. Zawodowe doświadczenie zdobywałem pracując przy różnego rodzaju maszynach do obróbki ubytkowej. Wolny czas lubię spędzać aktywnie.